wiadro 3 kgGranulat kwasu cyjanurowego, który zatrzymuje w wodzie chlor niszczony przez słońce. Produkt jednego, ściśle określonego zastosowania — dodany do złego obiegu robi więcej szkody niż pożytku.
Wolny chlor w basenie odkrytym jest niszczony przez promieniowanie ultrafioletowe. W ostry, słoneczny dzień potrafi stracić większość aktywności w ciągu kilku godzin — dozownik pracuje, a fotometr rano i po południu pokazuje dwie różne wody. Kwas cyjanurowy tworzy z kwasem podchlorawym słabo związane chloroizocyjanurany, czyli rezerwuar chloru odporny na fotolizę. Chlor nie znika, tylko czeka związany i uwalnia się stopniowo, w miarę zużywania go przez zanieczyszczenia.
Praktyczny efekt to wydłużenie czasu pracy dezynfektanta i wyraźnie mniejsze zużycie preparatów chlorowych w miesiącach letnich. Bayrol podaje jako cel stężenie minimum 25 mg/l, a jako zakres optymalny 25–40 mg/l — i tego przedziału warto pilnować, bo zależność nie jest liniowa. Powyżej pewnego poziomu stabilizator przestaje pomagać i zaczyna przeszkadzać: wiąże chlor zbyt mocno, obniżając jego realną zdolność utleniającą. Zjawisko to nosi nazwę blokady chloru.
Granulat ma odczyn kwaśny, więc po dozowaniu obniża pH wody. Producent nie podaje o ile, dlatego nie zgadujemy wartości — po zabiegu po prostu mierzy się odczyn i koryguje go osobnym preparatem. Kluczowe jest natomiast to, czego producent nie mówi wprost, a co decyduje o eksploatacji: kwas cyjanurowy nie odparowuje, nie rozkłada się i nie zatrzymuje go filtr. Z wody usuwa go tylko rozcieńczenie świeżą wodą.
Producent podaje dawkę 250–400 g na 10 m³ wody, co dla niecki o pojemności 60 m³ oznacza od 1,5 do 2,4 kg — czyli mniej więcej połowę wiadra przy rozruchu sezonu. Szerokość przedziału wynika z tego, że dawkę dobiera się do wyniku pomiaru, a nie do samej kubatury. Zaczyna się od dolnej wartości: dosypać zawsze można, odjąć się nie da.
Stabilizator dozuje się raz, przy uruchamianiu basenu, a potem uzupełnia wyłącznie w ślad za ubytkiem wody. Każde odpompowanie do kanalizacji, płukanie wsteczne filtra i uzupełnianie z wodociągu obniża stężenie, bo świeża woda kwasu cyjanurowego nie zawiera. Stężenie kontroluje się osobnym testerem kwasu cyjanurowego — zwykły tester chloru i pH tego nie zmierzy, a bez pomiaru dozowanie stabilizatora jest zgadywaniem.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Substancja czynna | Kwas cyjanurowy |
| Postać | Granulat o odczynie kwaśnym |
| Dawka | 250–400 g na 10 m³ wody |
| Poziom docelowy w wodzie | Minimum 25 mg/l, optymalnie 25–40 mg/l |
| Wpływ na pH | Obniża — granulat kwaśny, producent nie podaje wielkości spadku |
| Zgodność | Podchloryn sodu, podchloryn wapnia, elektroliza soli |
| Niezgodność | Chloroizocyjanurany — tabletki i granulaty stabilizowane |
| Kontrola stężenia | Dedykowany tester poziomu kwasu cyjanurowego |
| Usuwanie z wody | Wyłącznie rozcieńczenie świeżą wodą |
| Sposób podania | Bezpośrednio do niecki, z pominięciem powierzchni delikatnych |
| Opakowania | 3 kg i 25 kg |
To najczęściej źle użyty preparat w całym asortymencie chemii basenowej. Sensowny jest w jednym układzie: basen odkryty, chlor niestabilizowany albo elektrolizer, poziom kwasu cyjanurowego zmierzony przed dawką. Wtedy realnie tnie zużycie chloru w lipcu i sierpniu. W każdym innym przypadku szkodzi. Widujemy hotele, które sypią stabilizator do niecki chlorowanej tabletkami, bo „chlor szybko schodzi” — a schodzi właśnie dlatego, że stabilizatora jest już za dużo. Drugi błąd to dosypywanie go do basenu krytego, gdzie UV nie ma w ogóle, więc pozostaje wyłącznie strona ujemna. Warto pamiętać, na czym polega nieodwracalność: kwasu cyjanurowego nie usuwa filtr, nie rozkłada chlor i nie odparowuje. Jedyną metodą jest spust części wody i napełnienie świeżą — przy dużej niecce hotelowej to koszt i kilka dni wyłączenia obiektu.
Odpowiedź sprowadza się do dwóch pytań. Czy niecka jest odkryta i wystawiona na słońce? Czy dezynfekcja opiera się na chlorze niestabilizowanym albo na elektrolizie soli? Dopiero gdy oba brzmią twierdząco, warto zmierzyć stężenie kwasu cyjanurowego testerem. Wynik poniżej 25 mg/l uzasadnia dozowanie, wynik w przedziale 25–40 mg/l oznacza, że nie trzeba robić nic. Przy basenie krytym albo przy tabletkach odpowiedź jest przecząca bez żadnego pomiaru.
Niczym z półki. Kwas cyjanurowy nie ulega rozkładowi w wodzie basenowej, nie odparowuje i nie jest zatrzymywany przez złoże filtracyjne. Jedyną metodą obniżenia stężenia jest spuszczenie części wody i uzupełnienie świeżą — proporcjonalnie do skali przekroczenia. Dlatego pomiar przed dozowaniem jest ważniejszy niż sama dawka: pomyłka w górę jest bardzo kosztowna w naprawie, a pomyłkę w dół poprawia się w pięć minut.
Ma, jeżeli niecka jest odkryta. Elektrolizer wytwarza chlor niestabilizowany, więc wystawiony na słońce traci go dokładnie tak samo jak podchloryn z kanistra — ogniwo pracuje wtedy dłużej i zużywa się szybciej. Utrzymanie 25–40 mg/l kwasu cyjanurowego wydłuża żywotność elektrody i obniża rachunek za prąd. W basenie krytym z elektrolizą dodatek stabilizatora nie daje nic poza problemem do usunięcia.
Producent wprost zabrania kontaktu granulatu z folią basenową i z powłokami malarskimi, bo w punkcie kontaktu dochodzi do odbarwienia i degradacji materiału. Zmiana ma charakter trwały — nie usunie jej ani szczotkowanie, ani chemia. Jedyne, co można zrobić, to nie powtórzyć błędu: granulat wsypuje się do wody, w ruchu, przy pracującej filtracji i z dala od dna oraz od ścian niecki.
Trzeba je przynajmniej zmierzyć. Stabichloran to granulat o odczynie kwaśnym, więc obniża pH wody, ale producent nie podaje wielkości tego spadku i my też jej nie podamy. Praktycznie wygląda to tak: po dozowaniu zostawia się filtrację na kilka godzin, mierzy odczyn i jeśli zszedł poniżej 7,0, podnosi się go preparatem pH-Plus. Przy dawce z dolnej części przedziału korekta zwykle nie jest potrzebna.
kanister 20 l
wiadro 5 kgPodaj kubaturę niecki, typ uzdatniania i frekwencję — przeliczymy realne zużycie i przygotujemy wycenę z dostawą. Zamówienia: sklep@hesp.pl · +48 798 434 449 (pn–pt 8:00–16:00).