W uzdrowisku pytanie brzmi inaczej niż w hotelu: czy starszy gość samodzielnie wyjdzie z wody. EAF3 odpowiada na nie geometrią — najniższa sylwetka przy największym wysięgu daje przebieg zbliżony do schodów.
Kluczowa jest relacja dwóch wymiarów: przy wysokości całkowitej 1472 mm drabinka ma wysięg 1000 mm. To najniższa sylwetka z całej czwórki — o 104 mm niżej niż Standard i Mixta, o 224 mm niżej niż Monachium — przy jednocześnie największym, na równi z Monachium, oddaleniu kotwienia od niecki. Efektem jest przebieg poręczy wyraźnie bardziej pochyły: użytkownik schodzi po nim raczej jak po schodach niż jak po drabinie pionowej. Stąd nazwa Easy Access.
Ta różnica ma znaczenie dokładnie w momencie, który jest w basenie najtrudniejszy — przy wychodzeniu z wody, gdy ciało traci wyporność i cały ciężar przechodzi na ramiona i nogi. Przy pionowym przebiegu poręczy trzeba się podciągnąć; przy pochyłym ciężar przenosi się stopniowo, krok po kroku. Monachium rozwiązuje ten sam problem inaczej — dokłada poszerzony stopień bezpieczeństwa w układzie 2+1. EAF3 osobnego stopnia bezpieczeństwa nie ma — jego przewaga wynika z samego pochylenia konstrukcji.
Druga cecha wyróżniająca to stopnie. Wykonane są ze stali AISI-316 z podwójną powierzchnią antypoślizgową, podczas gdy Standard, Mixta i Monachium mają pojedyncze nakładki z tworzywa mocowane mechanicznie. Mniej elementów montowanych oznacza mniej miejsc, w których po sezonach pojawia się luz. EAF3 jest też jedyną drabinką z tej czwórki, którą dokumentacja Hayward wiąże wprost z normami serii EN 13451, dotyczącymi wyposażenia basenów, a nie z EN 16582-1 deklarowaną dla drabinek zagłębianych.
Drabinka kotwi się w plaży basenowej, kotwy są w zestawie, a konstrukcja ma przewidziane przyłącze do gniazda ekwipotencjalnego — to wymóg bezpieczeństwa elektrycznego wynikający z normy EN 13451, a nie opcja montażowa. Wysięg 1000 mm oznacza, że kotwienie wypada metr od lica ściany niecki, więc plaża musi mieć w tym miejscu co najmniej 1,1 m użytecznej szerokości, licząc z zapasem na rozety i przejście.
Ten sam wysięg pozwala przenieść kotwienie za rynnę, więc EAF3 nadaje się także do niecek przelewowych — a takie budujemy najczęściej. Przy planowaniu punktu kotwienia trzeba jednak sprawdzić, czy metr od krawędzi nie wypada nad kanałem rynny ani nad odwodnieniem liniowym plaży, i czy pod tym punktem jest ciągła warstwa konstrukcyjna zdolna przenieść obciążenie.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Kod | 070810230000 |
| Materiał | Stal nierdzewna AISI 316 / 316L, wykończenie polerowane |
| Stopnie | AISI-316 z podwójną powierzchnią antypoślizgową |
| Liczba stopni | 3; dostępna także wersja 4-stopniowa |
| Wysokość całkowita | 1472 mm — najniższa z rodziny |
| Szerokość | 500 mm |
| Wysięg poręczy | 1000 mm od lica ściany niecki |
| Rozstaw poręczy | 500 mm |
| Średnica rury poręczy | Ø 43 mm |
| Masa | 16 kg |
| Objętość transportowa | 0,19 m³ |
| Kotwienie | Kotwienie w plaży, kotwy w zestawie, przyłącze do gniazda ekwipotencjalnego |
| Wymagana szerokość plaży | Co najmniej ok. 1,1 m w przekroju kotwienia |
| Normy | EN 13451-1 i EN 13451-2 — deklarowane dla rodziny Easy Access |
Obsługujemy obiekty uzdrowiskowe, więc EAF3 dobieramy najczęściej z całej czwórki — i zawsze zaczynamy od tego samego pomiaru: rzędnej plaży względem lustra wody. Katalogowe 1472 mm wysokości daje płaski przebieg tylko wtedy, gdy dopasujemy je do faktycznego zagłębienia w miejscu montażu; przy źle dobranej wysokości cała przewaga geometrii znika i zostaje ciężka drabinka. Druga decyzja dotyczy materiału. Przy wodzie solankowej i przy elektrolizie soli schodzimy wyłącznie na 316L, a w obiektach o najwyższym zasoleniu sięgamy po wykonania elektropolerowane — elektropolerowanie usuwa mikronierówności, w których zaczyna się korozja wżerowa, i to widać po pięciu sezonach na poręczy, której nikt nie musiał wymieniać. Trzecia rzecz to gniazdo ekwipotencjalne: norma EN 13451 traktuje je jako element konstrukcji, więc przyłączenie robimy zawsze i wpisujemy do protokołu odbiorowego.
Do tego została zaprojektowana. Przy wysokości 1472 mm i wysięgu 1000 mm poręcze mają najbardziej pochyły przebieg z całej rodziny Hayward — schodzi się po nich raczej jak po schodach niż jak po drabinie pionowej. Ma to znaczenie w najtrudniejszym momencie, gdy ciało wychodzi z wody, traci wyporność i cały ciężar przechodzi na ramiona. Przy pionowej drabince trzeba się podciągnąć, tutaj ciężar przenosi się stopniowo. To nie zastępuje jednak pełnych schodów wejściowych tam, gdzie obiekt ma wymóg dostępności.
Sposobem rozwiązania tego samego problemu. Monachium jest wyższe — 1696 mm wobec 1472 mm — ma pionowy przebieg poręczy, a bezpieczeństwo zapewnia, dokładając poszerzony stopień w układzie 2+1. EAF3 nie ma osobnego stopnia bezpieczeństwa; jego przewaga wynika z samej geometrii, czyli z niskiej sylwetki przy dużym wysięgu. Do obiektów rehabilitacyjnych i uzdrowiskowych dobieramy EAF3, do hoteli i basenów publicznych o zwykłym profilu gości wystarcza Monachium. EAF3 jest też cięższy: 16 kg wobec 13,8 kg.
Stopnie EAF3 są wykonane ze stali AISI-316 z podwójną powierzchnią antypoślizgową, podczas gdy Standard, Mixta i Monachium mają pojedyncze nakładki z tworzywa mocowane mechanicznie do stopnia. Po pierwsze zwiększa to pewność stopy na mokrej powierzchni. Po drugie — i to widać dopiero w eksploatacji — mniej elementów montowanych oznacza mniej miejsc, w których po kilku sezonach pojawia się luz. Obluzowana nakładka antypoślizgowa jest jedną z częstszych usterek, które usuwamy przy przeglądach drabinek w obiektach z dużą frekwencją.
Kotwienie wypada 1000 mm od lica ściany niecki, więc plaża w tym przekroju musi mieć co najmniej 1,1 m użytecznej szerokości, licząc zapas na rozety i przejście. Przy niecce przelewowej ten wysięg jest zaletą, bo pozwala przenieść kotwienie za rynnę. Trzeba jednak sprawdzić, co przebiega pod linią kotwienia — kanał rynny, odwodnienie liniowe albo instalacja w posadzce potrafią wypaść dokładnie w tym miejscu. Punkt kotwienia najlepiej ustalić na etapie projektu wykończenia plaży, przed wykonaniem izolacji.
Dokumentacja Hayward wiąże rodzinę Easy Access z normami EN 13451-1 i EN 13451-2, dotyczącymi wyposażenia basenów — i to odróżnia ją od modeli Standard, Mixta i Monachium, dla których deklarowana jest EN 16582-1. Z tego wynika też wymóg przyłączenia do gniazda ekwipotencjalnego, przewidzianego w samej konstrukcji. Czego nie ma: nota techniczna dla tej rodziny nie podaje dopuszczalnego obciążenia, więc krążącej w handlu wartości 150 kg nie wpisujemy do dokumentacji obiektu, bo nie pochodzi ona od producenta.
Podaj kubaturę niecki, typ uzdatniania i frekwencję — przeliczymy realne zużycie i przygotujemy wycenę z dostawą. Zamówienia: sklep@hesp.pl · +48 798 434 449 (pn–pt 8:00–16:00).