Mozaika Ezarri Lisa 2551-A

2551-A z bliska i w niecce

Na zdjęciu arkusza 2551-A jest jasna, równomierna i lekko chłodna — bez melanżu, perły ani przejrzystych kostek. Z bliska widać gładki połysk szkła i delikatne cienie na krawędziach, z dystansu ściana staje się jednolitą, jasną płaszczyzną. Od bieli 2545-A dzieli ją niewiele; jeśli porównujesz te dwa kody, poproś o zestawienie obu próbek pod tym samym światłem. W salonie HESP w Kołobrzegu mamy komplet próbek Lisa na dużych ekspozycjach.

Realizacja w galerii to hotelowy basen na dziedzińcu zabytkowego budynku: dno i ściany w bieli, woda w intensywnym, jasnym turkusie, wokół jasny kamień, drewno i białe parasole. Biała mozaika tak właśnie działa — rozjaśnia wodę i podbija jej błękit. Sprawdza się przy architekturze śródziemnomorskiej, klasycznej i wszędzie tam, gdzie basen ma wyglądać świeżo i przejrzyście.

Przy jasnym szkle kolor kleju prześwituje przez kostkę, dlatego pod 2551-A dajemy biały klej. Klej nakładamy pacą zębatą 3 mm, a arkusze dociskamy pacą gumową. Fugę w niecce stosujemy epoksydową: przy bieli nie łapie przebarwień, a fuga cementowa wytrzymuje typowo 5–6 lat i potem wymaga spuszczenia wody i ponownego fugowania.

Z czym zestawić: Lisa 2551-A dobrze wygląda z błękitną 2536-C lub granatową 2543-D na liniach torów i krawędziach schodów; na stopnie Safe w tej samej tonacji sięgnij po białą 2545-A w wersji 25 mm Safe.